S A R N E V E S H T

الف مقدمه

 

به نام ایزد پاک (خدا) که هرچی دارم از او است

                                                                              گربه خود آیی به خدایی رسی

 

اکنون از راز دل می گویم که دلم پر بنام او فرمان میگیرم

او که از مهد دل می آید 

از خاک آمدم و به خاک میروم .......

از آمدن تا رفتن میگویم .....

از نور در الهام او میگویم .

 

                                             از طرف برادرزاده دکتر ابراهیم میرزائی

                                                                 باسلام به دوستان گرامی    


از طرف دکتر من که نیستم پس این همه دروغ چیست؟؟؟
 
آیا کسی از من مدرکی دارد؟؟؟
 
ایران اندیشه من است و هیچ وقت به خاکم که خون در آن است خیانت نکردم
 
من سوگند در کونگ فوتوآ را دارم که خود نوشتم
 
من هم مثل شما هستم
 
 روزی باشد حقایق روشن شود

      

 

+ نوشته شده در  92/07/19ساعت 1:17  توسط pouya mirzaii  | 

به یاد پاشایی

همیشه یاد و صدا صادقش در دل ها باقیست و به تمام دوست دارانش تسلیت می گویم آدمای خوب زود تر از بین ما میروند

+ نوشته شده در  93/08/25ساعت 19:29  توسط pouya mirzaii  | 

شاد

 

+ نوشته شده در  93/07/05ساعت 21:54  توسط pouya mirzaii  | 

لبخند در شادی

 
+ نوشته شده در  93/06/26ساعت 19:16  توسط pouya mirzaii  | 

یکی از گفته های دکتر ابراهیم میرزائی

انسان هر چه بزرگترمیشود...

 

مثل یک بید مجنون باشید هر چه

 

بلندتر و بزرگتر میشود سرش پایین تر می آید....

 

 

 
+ نوشته شده در  93/06/19ساعت 23:35  توسط pouya mirzaii  | 

ذن

 

یعنی مرز ناشناخته آدمی و نفوذ بر برد افکار انسانی.مفهوم ذن به معنای اندیشیدن، در بحر تفکر غوطه ور شدن، درست نفس کشیدن وفعالیت جسمی تناسب داشتن به منظور کوشش در راه زیستن و به آرامش و روشن بینی رسیدن است.ذن یعنی بازگشت به بهترین حالات فیزیولوزیک انسان چون معتقدیم که( روح و روان) جز فیزیولوزی دستگاه عصبی مرکزی چیز دیگری نمی باشد،بر اساس این نظریه فرد در راه ذن می کوشد که با توسل به اصول ویزه ان به بهترین حالات فیزیولوریک جسم خود مراجعت کند.

برای انجام هر تکنیک در کونگ فو احتیاج به استقرار ویز ه ای داریم که حد اکثر کارایی به آن تکنیک بدهد بطور کلی در کونگ فوتوآ استقرار یکی از مهمترین عنا صربحساب می آید ،وضعیت پاها از ابتدایی ترین اصول کونگ فوتوآ است که برای انجام تکنیکها نهایت  دقت ولزوم را دارا میباشد. در این مورد باید با استحکام وچالاکی وچابکی تعادل ونرمش کافی داشت.

بدن انسان مبتکی به راز هاواسراری است که علم  با تمام سرعت و پیشرفت به قطره ای از دریای آن دست پیدا نکرده است در طریقت کونگ فوتوآ قدرت تن و فکر به ریشه علمی و عملی به کار گرفته شده است که به زودی به درک این دنیای تن دست خواهیم یافت.

درزمانه مابشرغربگرا به جوی آبی آلوده می ماند ولی باید برای مرگ زمانه وتضادهای بی اساس که قوت حقایق را   ربوده چون اقیانوس باشد تا جویهای آلوده وکثیفی که  وارد ان میشود او را نیالاید . . . در معابد کونگ فوتوآ راهبر میکوشد تا اندیشه را با بیان روح در شاگرد  روان کند وانسان را پایان ناپذیر .آزاد وسامان دهنده  جلوه دهد. جستجوی مادر کونگ فوتوآ راهنمایی انسانهاست، نشان دادن عدالت است شنا ساندن   گناه  و دروغ به بشر هیجان زده است وبالا خره کونگ فو فریاد عقل است ،عقل است که  عبور مرز دانایی ها و توانایی ها ست در معابد کونگ فو به نهال انسانی توجه فراوان میشود وچه باغبانی دقیق میگردد زیرا راهبر کودکان امروز آینده  سازان فردا میداند وهر چه کوشش است بر آنان دریغ ندارد در معابد و دانشکده های تن و روان نونهالان به حقایق فردا پی برده آشنا می شوند تا وظایف و سهم سازنده خویش را در آستانه فعالیت اجتماعی بدانند .

همراهان و ورزشکاران عزیز کونگ فو توآ در نظر داشته باشند که هم اکنون سایتهایی با هزینه های رژیم صهیو نیستی و آمریکا در حال تبلیغ گروهی انحرافی به نام میرزایی هستند که متاسفانه عده ای ساده لوح به این تبلیغات دامن میزنند و حتی دیده شده استادانی نادان پول جمع آوری کرده و به این گروه های معاند می دهند . و باید هشیار باشیم تا در دام این گروه ها قرار نگیریم.این گرو ه ها سعی براین دارند تا این تفکر را القا کنند که میرزایی نعوذ باالله امام زمان است حال اینکه یک کودک 4 ساله میداند امام زمان (عج) عرب زبان است ولی استاد میرزایی گرگانی.متاسفانه با این اوصاف هستند نادانانی که براحتی فریب می خورند و آب به آسیاب دشمن میرزند و به پرچم ایرانی که در زیر آرم توآ وجود دارد خیانت می کنند و به فلسفه پاسداری از حریم ولایت توآ توهین می کنند.از تمامی همراهان فهیم توآ انتظار می رود تا حتما به رو شنگری در بین ورزشکاران عزیز همت گمارند.توآ

 

 

 

همانطور که می دانیم در آماج کونگ فوتوآ قدرت آشتی است وانسانهای قدرتمند تجاوز گر نیستند . هر چه تجاوز است و هرچه بیداد گری است در روح ضعیف انسانی است. کونگ فوتوآ با تعالیم شدید روح انسان را بخود رسایی میبرد تا هستی بوجود آورد و فریاد زمانه از طریق اندیشه به روح منتقل کند.باشد که در زمان کنونی فضایی سالم که به برکت وجود رهبر فرزانه حضرت آیت الله خامنه ای وعنایات امام عصر(عج) به وجود آمده در راه تعالیم دین بکوشیم.  توآ

 

 

-واما جهان کنونی که ابرقدرتهای شیطانی، پاکان  را به مبارزه طلبیده اند  راه آشکار است  گامی به سوی خود وگامی در پیشگاه انسانیت. صبر دیگر جایز نیست هر همراهی  که سوگند دفاع از حقیقت ،دفاع از مظلوم ،دفاع ازانسانیت را خورده و شال همت مبارزه با پلیدیها را به کمر بسته به حرمت همان شال به افشاگری این جنایات شیطانی بپردازد.ماپیروان آن پیر فرزانه معمار بزرگ انقلاب  حضرت امام خمینی( ره) با شال همت بر کمر آماده‌ایم.

+ نوشته شده در  93/06/10ساعت 22:0  توسط pouya mirzaii  | 

متن فیلم یم می

م      م      م      م      م      م      م  م      م      م       م      م      م      م

م      م      م      م      م      ی     م  م      ی     م       م      م      م      م

م      م      م      م     هـ     ی     م  م      ی      ر       م      م     م      م

م      م      م      ا      هـ     ی     م  م      ی      ر       ز      م     م      م

م      م      ر      ا      هـ     ی     م  م      ی      ر       ز      ا       م      م

م     ب     ر      ا      هـ     ی     م  م      ی      ر       ز       ا      ی     م

ا      ب     ر      ا      هـ     ی     م  م      ی      ر       ز       ا      ی    ی

 

یم          می

یم          می

یم          می

یم          می

یم          می

 

میــــر

 

زِائی   اَرائک  اَریکه   سَریر    مُحمّد    احمد     زا     ده      نـصرالله       آب          ادی        انسـان          افســــر

آفرنده     آفرنده‌ی   گاهنبـار      آینه     آینه    پرگار   پروردگار   پروردگار    راپرهونی    به  تکرار      به تکرار

دو کوژان         به تکرار        گاهنبار        آفـرنـده        بِهَنجار       هَنجـار        هَنجـار        هَنجـار         هَنجـار

م   ی   ر   ز   آ   ی   یک   سه   یک   هشت   هفت   یک   یک    لب یک    لبیک   یک     دو     سه     چهار    پنج

شش   هـفت   یــازده ملیـون  مـیلیـارد   آدم خـدا   ذات  ژنـده غـفران گار شـش هشـت دو گویـان

یـــــــم می می یـــــــم

حَـوا آدمیـان

 

 

آوا شمـاره، بـی‌زمان            سیمـا کلام، زمـان

و آنگاه میرْ مالکِ پنهان، صورتِ هستی را در کمرِ کیهان یعنی زمین به زایش نهاد و خلقتِ ماده را در آن شکلِ کمال داد. پس، از تندی به کُندی و زمان رسید و خود را در همه زوایا دید و خلقت را در مکتوب بَنابُن تا بی‌پایان قرار داد و جهان را پایانِ بی‌آغاز تا در این آزمونگاه، خلقت به تکثیر انواع و گونه‌ها برسـد و تمـامی زوایـای هستـی به درکِ امواج و تبدیلات، از کهکشانهای دور و نزدیک بررسی گردد تا پسندِ خلقت صورت گیرد و بـرای اصلاحِ ایـن کشتـزار، پیامبران را برای شتاب و راهـنمائی بشـر و درکِ ارتـقاء و انشـاء فرستاد و بـدین ترتیـب شش تمدن هستی به پایان خویش رسیده و اکنون در بازوی کیهان و در تمدن هفتم یا رازِ مجهولات جهان می‌باشیم. پس با ظهور مرکز پنهان یا مالک هستی که تمامی مجهولات به وی ختم گردیده پرده از راز مجهولات برداشته می‌گردد و سیکلِ هستی کمال خود را طی می‌نماید.

 

آ       آفـرین          آو     آفـرین          آف    آفرین

گاه   آفـرین          جاه  آفـرین          کَـه   آفرین

کَـه  آفـرین          کـَه  آفـرین          کَـه   آفرین

کَـه  آفـرین          کَـه  آفـرین          جان  آفرین

کَشف آفرین                   آفرین

 

به تاریخ یک یک هفت هشت یک سه یک زمانِ تولّد و ظهور مالکِ خالق، سن سیاره زمین دانشکدة انشاء تن و روان به پایان رسید و تکلیف بر بندگان به کمال خویش رسید.

ا ب ر ا ه ی م م ی ر ز آ ی ی : مهدیِ نهان‌دم، بازگردان، زمان در بیزمان، انسان روانْ سر، سر به سر مایه به یک پرتو سراسر، گونگه توآ.

کنـون نـوید خلـقت به ظهـور خـدا، بشارتِ محمد به ظهور امـام زمان، و انجیل به آمدنِ عیسی و فارقلیط یهودیان، هورمزد زرتشتیان، کریشنایِ برهمنان، بـودایِ پنجم، اُمِ هنـدوان، بشارتِ داوودِ دانیال، یوحنا و ظهور انسان کامل و دیگر اندیشه‌های جهان به هر زبان بر یاران و بنـدگان شایسته که این خلقت را آزمونگاهی بیش ندانستند بشارت و مبارک باد.

 

آفرنده                آفریده            آفَرَش           آفریدا                آفریدگارا

آفَندا              آفرین

آفَرَنده         آفَریننده            آفرآزه            آفرین

آفرنده       آفریننده         آفْسَرْتَن

آفرین

 

سیارة زمین دانشکده‌ای است که تمامی علوم در آن به راز مجهولات و انتظار فرمان رسیده و کنون که تمامیِ هستی عصاره شده در اختیار می‌باشد لحظة برداشتِ محصول و پسند و انتخاب فرا رسیده جانِ روان و چهرة پنهانِ هستی به ظهورِ زمان صورت گردید تا نتیجة آزمون جهانِ مادی یا تمدن ششم را برای فرمانی دیگر به راستایِ میان و ترازین آن یعنی ماده و روان و تَنْ نور یگانه دانشگاه روان و هر ذره به اندازه دو برابرکل کون و مکان، رهنمون نماید.

کنون، تجربة این زندگی برای نیایِ خلقت پس از میلیونها سال انتظار، نوید خلقت دیگری است و هر گامِ میرِ مالک انتخاب و تحصیلی است برای فرمانی دیگر.

اینگاست که جُمودِ نُمودِ بیرنگ، سوگندِ تصویرِ پر رنگ را به ربود هر رنگ زاده می‌کند و مجموعة سرعتِ عالم را در نـیستی تصور به هستیِ بیـرنگ می‌دمد و مختصر تحرکی آشکار تا فرض بینهایت به دریافتْ و درک، در خود می‌پروراند و همة ارتعاشات و امواج را در مقابلة او می‌کند و در شُکوهِ پیرِ هستـی، تکامـلی از جهـانِ پـنهان به جـهانِ آشکار می‌ریزد.       «کیست انسان؟»...........       فرهنگ زمان در بیزمان.

این بیان رازِ جهانِ هستی در فرِّمادونِ مادیِ ماده نـر ماورای مینـوئی است. آهنگی اسـت که مـادة متحرک را جان می‌دهد و روحِ روان را در معبد اندیشة انسان می‌سازد و یا انسان را می‌سازد تا هستی که در آن به جولانگاه موجود رسیده مهجور نسازد، به فرازمان اسطوره نگاشته و راز اندیشة انسان را باز یافته.

«دانستن» فرمانی بر تاریکیهای زمان و فرمولی به درکِ جهان، بی زمان.

 

اَبْ راهـیَ م میم یَرزائی

میم یَرزائی، یَر عدالت است و زا برگردانِ عالم هستی. و خلقتِ اندیشة بشر یا بدنبال عالمِ ماده بوده یا تمنّای عالم روان و حد میان از این دو دایره، به شناختِ بشر نبوده و پنهان بوده پس نهانِ پنهان به تولدِ میان رسید و میزانِ دو سوگشت. « میزان» از میران در کاراته.

نشان وارة شاهین نمایِ تن و روان: دو گـوی از دو سوی یادآور دو نـیروی مادی و مینوئی یا نمودارِ دو جهانِ تن و روان است، جهانِ تن یا جهانِ آفرینش، که انسان برای زیستن و از بخششِ زندگی بهره‌مند شدن، بدان نیازمند می‌باشد. جهانِ روان یا جهانِ مینوئـی که آدمـی را در زنـدگی راهنمائی می‌کند و از رسااندیشی و فرهنگ و دانش و برای بهره‌مند شدن از زندگانی یاری می‌بخشد.

سوگندِ نگـاه: سوگند به پیرانِ پارس و عارفـان و اندیشمنـدان که در این پُشتـه از زمین جایگزین شـدند و از راه بازتابِ فروغِ هستی در آئینه نهادِ خود پرمعناترین و درخشـانترین پیاله‌های فرهنگ را چکة هستی، هستـا کردند. سوگند به آئین بزرگی، به راز هستی بخش، به آنها که بدین راه بار یافتند و در هستیِ بی‌رنگ یعنی اندیشة پاک و گوهرِ بازتابِ هم‌آهنگی، منش با آفرینش، ازراهِ بینش نمودند.

سخن پیر: بِگِرد آفتابِ هستی‌بخش، «اندیشه راهبری»، «پاسداران انسانیت»، «پیشتازان بَرتَر منشی، نیـکی پناه شما باد».

 

««گر به خود آیی به خدایی رسی، بخودآ»».

امروز در میدانِ کششِ نبرد شایستگی هستیم و باید در نبردِ خود یابی از تاریکیهای زمان بگذریم، جهـان از آنِ مـاست و فَـرازِمان تاریخـی، هـدف ما خـدایگانگی، «تـوانائی»،«هستی داری»، «یگانگی»،«هم آهنگی»،«دیدگاهِ یگانه» و خود شناسی است. از راه بینش، هستی را در انسان و انسان را در هستی دیده تا «فُروزِه‌ها»،«آهنگها»،« اندیشه‌ها»،«گفتارها»،«کردارها»،«زیستن‌ها»،«آگاهیها» ،«خواستنها» بـه خـود فـرورفتن و اندیشیدن به جهانِ درون را با معنای انسانیت در خود جای دادیم.

«بفرمان نهاد» «سوگندِ همراه»  از سپهرِستانهایِ: «ایمان» «آزمایش» «دانش» «خرد» «هـنر» و مِـهـرمی‌گذرم تا به دروازه‌های خود یعنی ورای اندیشه‌ها «کاخ انسانیت» درآیم. می‌کوشـم تـا همچـون فرهـنگِ درخشانِ دیرینة خودْ روانِ مردمِ گیتی را به نیرویِ راستی و منشِ پـاک توانـا سازم تـا آشتـی پدیـد آورم. از روی فرینْ پِی پشتیبان جاویدِ نبرد نیکی با بدی هستم، براز هستی بخش آگاهم. به اُورنگ اُپرای فرهنگ یعنی«من» «خاک» «خون» «خط» «تاریخ» «کیش» «دین» «فلسفه» «هنر» و «شعر» و «یگانه بینی» را راز سر‌افرازی می‌دانم.  به هر واژه که از زبان جاری گشت ارج می‌نهم.

«  در اندیشه‌ام  »

« انسانِ آگاه کسی است که به ارزش زنده ماندن و تحرک واقف است.»

دیپلماسیِ جهان کنونی، تضاد بین کشورهای سرمایه داری و کشورهای فقیر و هر گونه جنبش ملی، تضاد بـین وحدت گرایی و کثرت طلبی، تضاد بین منافع ملی و همبستگیهای بین المللی، تضاد در زیرساخت و روسـاخت جامعه واقعیتی موجود، دُگماتیسم و انجماد فکری و آیه پرستی (بین هست و نیستی که ما را در بر گرفته) تضاد انسان امروز «حل راستین تضاد بین ذات و وجود، بین جهان عینی برونی و جهان نفسانی درونی، بیـن آزادی و ضرورت، بین فرد و گونه است» و اینست یکی از اساسی‌ترین تضادهای بین المللی تاریخ امروز.

امروز هیچ رویداد و تصمیم و تدارکی جدا از مسائل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی نخواهد بود.

««« آخرین فرصت برای جهان سوم ( 2000-1974 ) چه وقت رسیدن یا چگونه رسیدن »»»

««جنایت علیه انسانیت»»

تحتِ چنین ایمانی است که می‌گوییم انسان اجتماعی ناگزیر است که تا حد گیاه، به بودن و وجود داشتن تنزل نکند و نسبت به روابط حوزه‌ایِ زیستِ خودش اسارت‌گرا نباشد.

زندگی نبرد انسانهاست در این نبرد خواستهای فراوانی پیش رو داریم. خواست ما چـیزی نیسـت که بتـوان از آن  چشم پوشید. چون آنچه ما می‌خواهیم خواست همه انسانهاست.

غرب امروز از کران تا کرانِ ارزشها و میراثهای فرهنگی و اجتمـاعی و اقتصـادیِ خود احساس پوچی می‌کنـد. و نسل جوان، دو گانگی بین چهرة کهنه و زشت ارزشها و صورتک خندان و بشّاشی را که روی آن گذاشته‌انـد بـا تمـام وجود لمس می‌کند.

چون زمانی خواهد رسید که همه برای نبردهای تازه‌تری از نو زائیده شویم.

هر چه انواع تازه‌تری از محصولات و فرآورده‌ها ساخته می‌شود با قدرتهای بیگانه‌ای که انسان را مطیع خویـش ساخته‌اند، می‌افزاید و راههای تازه‌ای برای فریب دادن و غارت کردنِ مردمان گشوده می‌شود. انسان، روزبـروز زَبون‌تر می‌شود و انسانیت او هر چه بیشتر در مُغاکِ مذلّت فرو می‌رود. شالوده و روبنای جامـعه ما انـسـانها را ارج می‌گذارد و می‌شناسد . آنهایی را هم که قدری از این اصول بدورند می‌سازد بدون آنکه از میانـشان بردارد.

«ذِنِ ما فارغ از رنگها و نیرنگها است» او سیاه، سفید و زرد نمی‌شناسد و فـقط به رنـگ «خون» توجـه دارد. ذنِ من و تو، همه خونها را پاک می‌داند، اگر آلودگی هست در اندیشه‌هاست. نوع بشـر هراسان و نگران در ایـن انـدیشه اسـت که آیا از قدرتِ چیزهائی که خود آفریده، از عملِ کورِ دیوانْ سـالاریهایی که خود بر گماشته است  نجات می‌یابد یا نه؟ به همین جهت همیشه غرور ملی خود را حفظ خواهیم کرد با این توضیح که غرور ما، مرزِ جغرافیائی خاصی را شامل نمی‌شود.چون خود را متعلق به تمام گیتی می‌دانیم. نگران همة‌انسانهائیم. من و تو هـمیشه برادرِ مـردان و زنـان همة ملتـها باقی خواهیم ماند. کسانیکه برای انسانها پیکار می‌کنند، رنج می‌برند، پیروز می‌شوند. کلام من و تو آزادی و یگانگی تمام انسانهاست. بر این اساس تمام پدیـده‌ها بایـد در خدمـت و تعیین کنندة‌این آزادی و یگانگی باشد.

اصولاً چرا توجه نکنیم به مفهوم واقعی زیستن در دورانی که در آن به اسارت افتاده‌ایم؟ دوران برتری تفاله‌های دارنده ابـزار و وسائل تولیـد. دورانی که آدمهـای متعقـّل را نیز وا‌می‌دارد که بـصورت پیچ و مهره‌های دستگاه عظیمی درآیند. برای دوام بخشیدن هر چه بیشتر استثمار طبقاتِ اکثریت محکوم بـه وسیله طبقـه یـا قشــراقلیت حاکم. «دنیای ما پر از نابرابریها، تضادها و تجاوزهاست». پر از بیدادگری و تاراج است «تاراج ثروتها» فرهنگ تمدنها و اندیشه‌ها. در گوشه‌ای از جهان افراد با قدرت تکنولوژی خود آسمان را تـسخیر می‌کننـد. در گوشه‌ای دیگر فرهنگها و تمدنهای دیگرِ کشورهـا از طـریق تلـویزیونِ وارداتـی به تماشـای ایـن قدرت می‌نشیند. بـا چشمـانی خجـل، چهره‌ای متعجـب و دهانـی باز و مغزهایـی که گنجایش پذیرایی ایـن پیـشرفتها را ندارد. چرا؟ چطور؟ چه باید کرد؟

در آنسوی اکثریت ره‌گم‌کردگان، در این سو آزاد اندیشان انگشت‌شمار که بی‌ثمریشان معلول همنـوعِ ره‌گم‌کرده‌شان است و دیگر هیچ. دستة متجاوزین هم که هر روز فربه‌تر و دریده‌تر می‌شود ولی دوسـتِ مـن با هـمـه اینها که بر تو گفتم حق نداری بهراسی و سرت را در لاک خود فرو بـری. فلسفه انسانی تو تمـام ناهـنجاریهـا را سرکوب می‌کند. دوست من فقدان این اصول و گرایشها رمز و راز ناتوانی و زبونیِ کنونی بشر است.

روان چیست؟«روحِ ژرفائی  چیست؟» ( اندیشه انسان، باید بر بزرگی او فرمانروا شود.)

«درکِ روح جهانی، جهان در رهبریِ روح بشر است» «اراده چیسـت؟» اراده حقیـقـت انسـان اسـت، انسـان میزانِ همه چیزاست  و «بالاخره کیست که بـگوید معلومات و دانش تـو از چه راه به درد جـسم تو می خورد.« درکِ روحِ بشر»،« کشــفِ صفر»،« اثـبـاتِ تأثیرِ فکر در عضلات»،«راه تسلـطِ فکر»،«آغـاز نمایش تن و روان»،« کـشـفِ رازِ حیـات»،«انـسـان بـه تماشـای خـود»،«ذن»،«جهـان تـن و روان»،« آیـا انسـان را می تـوان شنـاخـت؟»،«فـرزندان ما به کجا می‌روند؟»،«آفریننده در پـی کیست؟»،«آیا می‌توان از تـأخیرکنندگان جلو افتــاد؟»،«بهـوش باشید مـن قاصـد صـاعقه ام»،«اختلاف مـردم با یکدیگر از کجاست؟»،«جهان پر آشوب امـروز بـا نوجوانان و جوانـانِ شکّاک به کجا ره خواهـد برد؟»،«خـود قانون نفس خویش بـاش»،«چطور می‌توان به مردم ارادة نوینی تعلیم داد؟»،«پختگی فکر»،«راز جهـان»،«خطِ تاریخ بشر»،«تاریخ فکر»،«بهشت وجهنم چیـست؟»،«زِبَر مـرد کیسـت؟»،«آیا مرز دانائی بشر اشغال شده؟»،«بنگرید چگونـه انسانهـا به شمـا نگاه می‌کننـد و می‌خندنـد»،«آیا خندة آنها منجمد است؟». بالاخره چیزی اتفاق می‌افتـد که تمام دهانها را خاموش سازد و تمام چشمها را ثابت نمایـد، ما در این دنیا چه می‌کنیم؟، «شیطان بالاخره چیست؟»،«آیا در دورانِ خام عقلیِ انسانهائیم».«بنیان روح پلیـد  بشر چیست؟»،«آیا بشر امروز ویران‌گر است؟»،«انسانها چیزی دارند که به آن می‌نازند، بدان چیز که می‌نازند چه نـام داده اند؟»«ضعـف و درد بشر چیست؟»«علت تحمیلِ عقاید اشخاص برای چیست؟»«آیا جهان از ما پنهان است؟»«آیا می‌توان هرج و مرجِ غیر قابل اغماضِ جهان را بوحدت و نظم مبدّل کرد؟»«زمانی که مردم توأماً شـروع به استـدلال کننـد چه پیـش می‌آید؟»«آیا مـردم در غـم منافـع خصوصـیِ خـود فـرو      ماندند؟»«حق و مـن»،«فلسفـة ما معطوف به دوست داشتنِ این جهان است؟»«داوری درباره ملتها وابستـه به سرنوشتی است که در فـراگرد تاریخ جهان در کمین آنـهاست».«آیـا دادگاهی وجود دارد که دربـاره ملـتها به درستی داوری کند؟»«جهان و نمایش واقعی از این جـهان».«آیا وقت آن رسیـده که بشـر هـدف خود را  معین سازد؟»«آیا به پـایانِ انسان در روی زمین نزدیک شدیم؟»،«کشف حیات»،« نفوذ به مرز دانائی».

 

یا ای ابراهیم              یا ای ابراهیم           آمِن

یا ای ابراهیم              یا ای ابراهیم            اَبْلَکْ

یا ای ابراهیم      یا ای ابراهیم        بی‌مَربَر مایون   بر می بودش بشَربَر

یا ای ابراهیم بین        یا ای ابراهیم اَبین

اَی یا      آف     رَنده     بَرهون      بَرهون      بَرهون      بَرهون

بَرهون     بَرهون      برهون        کَه پَر مامیر

یا اِی ابراهیم      بَراهین      یا ای ابراهیم    اِبرام حَی   ابراهیم

بِهین     بَر     بُروشان     بِزان     بَرکاشت

بَرزخ                زَبان               زَروان

 

«« اَبرا حَیَّم میر زِآئی »»

در ابتدا کلمه بود، کلمه نزد خدا بود و خدا کلمه بود، « کلام اَللهِ مجید »

 

اَنـوَر         نور          اَنـوار

اَنْسَــب            اِسم          اَسمــا

اَستَرَن      اَسپری         اَستدبار     اَسپُردن     اَسپَراست

اِستیغ            اِسرافیل             اِنسـان

موج           تَمَوُّج          اَمواج

اِستدراک

 

گره دو میم گره دو عالم است. هستی کاشتی دیمی بود و زمان تا به امروز در کشش نبرد شایستگی، پس ترکیب بود و تمام تحولات و آثار بیانگر قیامت زمان و تمام تولدها به دنـبال یک تولّد بود و تـمام معلـول هستی نشان از یـک عامل و کمـالِ تجـربـه زمان فقط در قالب انسان‌گونگی بود و انسان، خدا گفت، پس خدا تشکیل شد و گرة پنهانِ دو میمِ هستی به ظهـور فرمان بی‌زمان رسید و دو سوی خلقت (خدا راست و شیطان چپ) تَشکُّلِ راستای قائم و میان را داد و در حداقـل تصورِ زمان به نامی تشبیه گشت و گردانِ زمان، به برگردان رسید. خـلقـت، دیـر زمانی است به پایان رسیده و آخرین توقف در 1400 سالِ پیش با ختمِ کلام صورت پذیرفت پس گشایش دو گرة هستی، گشایشِ جهان است مالک تنها در تطبیق جهان برون به درون می‌باشد و در آراستنِ پسند خلقت.

 

مَواردِ        مُورِد         مَوالید     مَوّاج        مَوالید    مَوارد

مُولّد         مَواد          مُولِّد       مُونه          موالد

مُنْقَمِس               موالد              موات

مولود               موشکاف

 

کانگ فو اسرار انسانی است: در معابد کانگ فو راهبر می‌کوشد تا اندیشه را با بیانِ روح در شاگرد روان کند، جستجوی ما در کانگ فو راهنمای انسانهاست، نشان دادنِ عدالت است. شناساندنِ گناه و دروغ به بشر هیجان زده است و بالاخره کانگ فو فریادِ عقل است. عقل است که عبور به مرز دانائیها و توانائیهاست. بشر امروز هر تولدی را عبادت نمی‌کند و مرگ را به اندیشه نمی‌گیرد و بالاخره حاصل تولد و مرگ را از جوشش اندیشه فرار می‌دهد و اسرار خود که بیان روح از اندیشه است ارزان می‌فروشد چون گرفتار است. ما میدانیم که بشر امروز خسته است خسته و خالی و آنچه را که بر او تعیین کرده انجام می‌دهد خواه غلط و خواه ... در آماج کانگ فو قدرت، آشتی است و انسانهای قدرتمند تجاوزگر نیستند. هر چه تجاوز است و هر چه بیدادگری است در روح ضعیف انسانی است.

کونگ‌دِرای: دروازه‌های دانائی، یک حکیم چینی درداستان کونگ می‌گوید: «دنیا همچنان تاریک است» ما انسانهایی بلا دیده‌ایم و من دریافته‌ام ازخود بیگانگی، بهره‌گیری از انسانهای دیگر، گرسنگی و بد‌غذائی، بدبختی بزرگ بشر است. «بشر در ظلمت است» روزی افراد مترقی که پایه انسانها را دریابند چشمک می‌زنند و می‌گویند: «زمانی بود که تمام دنیا دیوانه بود» آنها به دانائی یا کونگ

رسیده و با هوش هستند و آنچه که واقع شده است آگاهند و از این رو مسخرة آنها، نهایتی ندارد. این حکیم در فقر اندیشه زمانة خویش به بهره‌مندی از آزادی فکر به دروازه های دانائی یا به کونگ می‌رسد، خود را در بند جهل اطراف می‌بیند، می‌خواهد انسانها را راهنمائی کند، لذا در فاصلة برترین تواناییِ نیروی تن و اندیشه گردهمایی می‌کند این مراد را کونگ‌درای می‌نامند.

هـــورایما: «راز بزرگ» در اثر کونگ آمده است انسانها چون شب خفته بودند، ناگاه جرقة اندیشه‌ای رنگ شب را درید، آدمها را دید و حرکت چشم بسته آنها را بُرید، تا به تارَک زمان رسید و انسان را به معبد و...  به چراها رسید. ابتدا حرکاتی به دستها و پاها برای آهنگ فکرِ برتر و رسیدن به تواناترین تواناییِ نیک برتر انجام داد و راز قدرت سرود نمود و ندای 73000 تکنیک، ترکیب و عکس‌العمل سازی با ترکیب دنیای نو اندیشه‌ای آفرید و از دانایی و قدرت راز بزرگ بشر رسیده و آفریده و به «هورایما» نام گزید.

دینْ‌ما: « کونگ فو راز دوستی است» در مکتب کونگ و به زبان زاهدِ پیر معنای این واژه وحدتِ انسان خواهی است. پیرِ سخن در مظهر تضاد انسان، بی‌قراری، اضطراب، ترس، وحشت، احساس پوچی، افسردگی و هزاران نوع عواطف بیمارگونه آوردة قرن خویش است. «دین‌ما» آزرده جدائی است. این راز مبارزه‌ای کونگ‌فو از کانگ‌درای دروازه‌های دانایی به «‌دین ما» اجرا می‌گردد.

آنجا که نتوانیم سربلند و پرشکوه زندگی کنیم، غرورآمیز زندگی را بدرود می‌گوئیم، زیرا فخر و اقبال رایگانی نیست. نبرد راهبر نمایانگر شکافتن مرزها است و این نبرد راز بزرگ پیروان کانگ فو است.

یاهوما: «بزرگ» بدین آماج یاهوما، فُروزِ روز می‌شود و با دانش خویش می‌یابد که دشمن با زبان شمشیر می‌گوید، پس باید با همین زبان با او سخن گفت تا به اطاعتِ معنا و اندیشیدن آگاهش نمود. « یاهوما» یعنی نبرد بزرگ یا بستن زبان حریفِ متجاوز.

توکی: راز اراده را برای برتری جهانِ دیگر نیز ره می‌کشاند و از مرز خود به مرز دیگری می رود.

حسّ‌ما: «جابجائی» پیر پر درک کونگ می‌گوید: دانش همان یادآوری نیست انسان غالباً از نیازهای دروغینش آگاه، اما از نیازهای راستین بی‌خبر است. وظیفه‌ای بر ماست که انسان را بیدار کنیم تا او نیازهای راستین را از دروغین بازشناسد. پیر به عالمِ رونده نتیجه هر گونه جابجائی را « حسّ‌ما » می‌گوید و بر اندیشه رو ساز می‌شود.

ذاتِ ما: «سیر آدمی به الهی» پیر زبانش از گفتن راز کونگ فو لرزان و در پی دقایق هستی حیران است. زیرا او به اندیشة طلب کنندگان، برای شناسائی و مدرکِ راه دانایان خود را در بند می‌کند و از خود پیشی خویش شدیداً جلوگیری بعمل می‌آورد، زیرا آنچه می‌بیند اسرار آفرینش در بشریت و بالاخره آغاز حرکت وی به مبدأ و در ظاهرحرکت وی به پیش است، لذا در پرده سیاه می‌خواهد نور هستی را بشناسد. ابتدا خود را از عالم معنا ظاهر می‌کند و به پیام‌آوری حق می‌پردازد، این راه بَر وی عبادت است و عبادت متوجه اندیشه است. اندیشه اولین پایگاه آن، حرکت به سرعت است و حد آن از مسیر فکر به علت سرعت است که در حیرتِ نهائیِ عمومی نهفته است. بر این آهنگ دقیقاً توجه خویش  به مبدأ به ابتدایی‌ترین حرکت یعنی حرکت به جان، انسان نور می‌شود. این راز در پیرکونگ، گونگ است و در دانشکده و معابد سرود پر شکوه وی جاودانه است.

 

+ نوشته شده در  93/06/10ساعت 21:55  توسط pouya mirzaii  | 

از من به درون

مطالبي پيرامون تفكرات كونگ فو توآ

كونگ فو توآ راز دوستي است در مكتب كونگ فو توآ به زبان زاهد پير . معناي اين واژه وحدت انسان هاست . بيقراري ، اضطراب ، ترس ، وحشت ، احساس پوچي ، افسردگي و هزاران نو عواطف بيمارگونه آورده قرن است . دين ما آزرده جدائيست . اين راز مبارزه كونگ فو توآ از كانگ دراي دروازه دانايي به دين ما اجرا مي شود . آنجا كه نتوانيم سربلند و پر شكوه زندگي كنيم زندگي را بدرود مي گوييم زيرا فخر و اقبال رايگان نيست . نبرد راهبر نمايانگر شكافتن مرزهاست و اين نبرد راز بزرگ پيروان كونگ فو توآست . كونگ فو توآ يك چالش بزرگ براي كساني است كه در پي ورزشهاي رزمي هستند يا پي خودشناسي مي گردند . كونگ فو توآ در بر گيرنده نرمش ها ، حركات بدنساز ، تكنيك هاي دست و پا ، حركات موجي ، تمرينات تنفسي ، يوگا ، نفوذ بر اجسام سخت ،‌دفاع شخصي ، مبارزات سنتي آزاد و نيمه آزاد ، تمرين هاي انفرادي و گروهي و نيروي درون مي باشد . كونگ فو توآ مانند تمامي هنرهاي رزمي اصيل است و شبيه هيچكدام نيست . مانند تمامي هنرهاي رزمي اصيل هدفي وراي نيروي بدني دارد و شبيه هيچكدام نيست ، چون حالتي خاص را در چنته دارد كه در واژه ها نمي گنجد و فقط از آن همراهان است .

 مطالبی از يارومه ميرزايي

كونگ فو توآ اسرار انسانيت در معابد كونگ فو توآ راهبر مي كوشد تا انديشه را با بيان روح در شاگرد روان كند . جستجوي مادر كونگ فو راهنمايي انسان هاست ، نشان دادن عدالت است . شناساندن گناه و دروغ به بشر حيران زده است و بالاخره كونگ فو توآ فرياد عقل است . عقل است كه عبور مرز دانايي ها و توانايي هاست . در آماج كونگ فو قدرت آشتي است و انسانهاي قدرتمند تجاوزگر نيستند . هر تجاوزي است و هر بيداد گريست در روح ضعيف انسانيست .

آيا انسان را مي توان شناخت ؟ فرزندان ما به كجا مي روند ؟ آفريننده در پي چيست ؟ آيا مي توان از تاخير كنندگان جلو افتاد ؟ به هوش باشيد من قاصد صاعقه ام . جهان پر آشوب امروز با نوجوانان و جوانان شكاك به كجا ره خواهد برد ؟ خود قانون نسل خويش باش . چطور مي توان به مردم اراده نوين تعليم داد ؟((آیا وقت آن نرسیده همه  باهم برای ظهور قائم آل محمد (عج) هم دعا شویم؟))

+ نوشته شده در  93/06/10ساعت 21:53  توسط pouya mirzaii  | 

روزگار

در روزگاری زندگی میکنیم کـه:

 

هَرزگی “مـُـــــد” اســت !

 

بی آبرویــی “کلاس” اســـت !

 

مَســـــتی و دود “تَفـــریــح” اســـت !

 

رابطه با نامحرم “روشــن فکــری” اســت !

 

 

گــُـرگ بــودن رَمـــز “مُوفقیت” اســـت !

 

بی فرهنگی “فرهنگ” است !

 

پشت به ارزش ها واعتقادات کردن نشانه “رشد ونبوغ” است !

 

 

 
+ نوشته شده در  93/05/12ساعت 0:22  توسط pouya mirzaii  | 

شادی در کیه

دو تا دختر داشتند با هم صبحت مي کردند. دختر اولي: تو چرا اينقدر به نامزدت علاقه

 

نشون ميدي؟ دختر دومي: مي‌دوني، آخه اون پولداره، ... مهربونه، ... پولداره، ... جوونه، ...

 

پولداره، ... قد بلنده، ... پولداره !!!

 

تعدادي مرد در رخت كن يك باشگاه گلف هستند

 

موبايل يكي از آنها زنگ مي زند

 

مردي گوشي را بر ميدارد و روي اسپيكر مي گذارد و شروع به صحبت مي كند

 

همه ساكت ميشوند و به گفتگوي او با طرف مقابل گوش مي دهند

 

مرد: بله بفرماييد

 

زن: سلام عزيزم منم باشگاه هستي؟

 

مرد:سلام بله باشگاه هستم

 

زن: من الان توي فروشگاهم يك كت چرمي خيلي شيك ديدم فقط هزار دلاره ميشه بخرم؟

 

مرد: آره اگه خيلي خوشت اومده بخر

 

زن:مي دوني از كنار نمايشگاه ماشين هم كه رد ميشدم ديدم اون مرسدس بنزي كه خيلي

 

دوست داشتم رو واسه فروش آوردن خيلي دلم ميخواد يكي از اون ها رو داشته باشم

 

مرد:چنده؟

 

زن:شصت هزار دلار

 

مرد:باشه اما با اين قيمتي كه داره بايد مطمئن بشي كه همه چيزش رو به راهه

 

زن: آخ مرسي يه چيز ديگه هم مونده اون خونه اي كه پارسال ازش خوشم ميومد رو هم واسه

 

فروش گذاشتن 950000 دلاره

 

مرد: خوب برو بگو 900000 تا اگه ميتوني بخرش

 

زن: باشه بعدا ميبينمت خيلي دوست دارم.

 

مرد:خداحافظ

 

مرد گوشي را قطع ميكند مرد هاي ديگر با تعجب مات و مبهوت به او خيره ميشوند

 

بعد مرد مي پرسد: اين گوشي مال كيه؟؟؟

+ نوشته شده در  93/05/11ساعت 23:58  توسط pouya mirzaii  | 

دو دوست

 

23 داستان جالب دوست خوب

 

 

دو دوست در بیابان همسفر بودند. در طول راه با هم دعوا کردند. یکی به دیگری

 

 

سیلی زد. دوستی که صورتش به شدت درد گرفته بود بدون هیچ حرفی روی شن

 

 

نوشت: « امروز بهترین دوستم مرا سیلی زد».

آنها به راهشان ادامه دادند تا به چشمه ای رسیدند و تصمیم گرفتند حمام

 

 

کنند.ناگهان دوست سیلی خورده به حال غرق شدن افتاد. اما دوستش او را نجات

 

 

داد.او بر روی سنگ نوشت:« امروز بهترین دوستم زندگیم را نجات داد .»

 

 

دوستی که او را سیلی زده و نجات داده بود پرسید:« چرا وقتی سیلی ات زدم ،بر

 

 

روی شن و حالا بر روی سنگ نوشتی ؟» دوستش پاسخ داد :«وقتی دوستی تو را

 

 

ناراحت می کند باید آن را بر روی شن بنویسی تا بادهای بخشش آن را پاک کند.

 

 

ولی وقتی به تو خوبی می کند باید آن را روی سنگ حک کنی تا هیچ بادی آن را

 

 

پاک نکند.»

+ نوشته شده در  93/05/11ساعت 2:40  توسط pouya mirzaii  | 

انسان ...........؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

پرنده بر

93 داستان زیبای بال هایت را کجا جا گذاشتی

 
شانه های انسان نشست .انسان با تعجب رو به پرنده کرد و گفت :
 
 
اما من درخت نیستم . تو نمی توانی
 
 
روی شانه ی من آشیانه بسازی .پرنده گفت :- من فرق ...
 

پرنده بر شانه های انسان نشست .انسان با تعجب رو به پرنده کرد و گفت :- اما من

 

درخت نیستم . تو نمی

 

توانی روی شانه ی من آشیانه بسازی .پرنده گفت :- من فرق درخت ها و آدم ها را خوب

 

می دانم . اما گاهی

 

پرنده ها و انسان ها را اشتباه می گیرم .انسان خندید و به نظرش این بزرگ ترین اشتباه

 

ممکن بود .پرنده گفت

:

 

- راستی، چرا پر زدن را کنار گذاشتی ؟انسان منظور پرنده را نفهمید ، اما باز هم خندید

 

.پرنده گفت :- نمی

 

دانی توی آسمان چقدر جای تو خالی است .انسان دیگر نخندید.  انگار ته ته خاطرات اش

 

چیزی را به یاد آورد .

 

چیزی که نمی دانست چیست . شاید یک آبی دور ، یک اوج دوست داشتنی .پرنده گفت :

 

- غیر از تو پرنده های دیگری را هم می شناسم که پر زدن از یادشان رفته است . درست

 

است که پرواز برای

 

یک پرنده ضرورت است ، اما اگر تمرین نکند فراموش اش می شود .پرنده این را گفت و پر

 

زد . انسان رد پرنده را

 

دنبال کرد تا این که چشم اش به یک آبی بزرگ افتاد و به یاد آورد روزی نام این آبی بزرگ

 

بالای سرش ، آسمان

 

بود و چیزی شبیه دلتنگی توی دلش موج زد .

 

 

آن گاه خدا بر شانه های کوچک انسان دست گذاشت و گفت :- یادت می آید تو را با دو

 

بال و دو پا آفریده بودم

 

؟ زمین و آسمان هر دو برای تو بود . اما تو آسمان را ندیدی . راستی عزیزم، بال هایت را

 

کجا گذاشتی ؟انسان

 

دست بر شانه هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد . آن گاه سر در آغوش

 

خدا گذاشت و

 

گریست .

+ نوشته شده در  93/05/11ساعت 2:33  توسط pouya mirzaii  | 

ببینید

ه آدمیزاد نمیاد ظرفیت پر شه بریم!


 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  93/05/09ساعت 1:2  توسط pouya mirzaii  | 

دنیایی شاد

 

آیا میدانید چه کسی اولین بار ماست رو کشف کرد

 

آیا میدانید چه کسی اولین بار آن را با خیار قاطی کرد

 

آیا میدانید چه کسی به آن گردو و نعنا را افزود

 

لامصب خیلی حال میده ، هرکی بوده دمش گرم !

 

 

...................

 

 

مزدور چیست؟

 

نوعی موز هست که در مناطق دور یافت میشود !

 

.....................

 

+ نوشته شده در  93/05/09ساعت 0:53  توسط pouya mirzaii  | 

عیدمبارک

ایکاش .....

 

+ نوشته شده در  93/05/06ساعت 22:42  توسط pouya mirzaii  | 

کست که یاری کند

اسرئیل.داعش.عراق.سوریه و .....

 

 ای خدا میدانستی آدم که خلق کردی انقدر

 

پست و کثیف باشه کی وقت ظهور آقاست

 

ما آماده ایم پس بیا ....

 
ای خدا یا دشمنان خود را نابود کن
 
یا زمین را به قبل از پیدایش نابود کن
 
چون از دست هیچ کس کاری برنمیاد
 
پس صاعقه را نازل کن......
 
 
 
 
+ نوشته شده در  93/05/03ساعت 22:56  توسط pouya mirzaii  | 

او

 
 
 
 
+ نوشته شده در  93/04/29ساعت 22:28  توسط pouya mirzaii  | 

سال روز شهادت امام حق

ای کاش او اکنون بود
 
تا بنده های شیعه شو
 
میدید چه میکنند
+ نوشته شده در  93/04/29ساعت 22:26  توسط pouya mirzaii  | 

بیبننید

 
 
 
+ نوشته شده در  93/04/22ساعت 21:50  توسط pouya mirzaii  | 

ای ماه

ای کاش همیشه ماه رمضان بود

 

که آدما یادشان می افتاد که کمک کنند

 

یا فقط این ماه است که جشن رمضان و ماه عسل

 

زنده میشود اما رقابت زیاد میشود از پول پارو کردن

 

روز توی کالابرداری و شب کمک به دیگران

 

صبح دنبال ناموس و کثافت کاری یا مثل پول درآوردن

 

آخه راه درست وصادق چقدر پول دارد که کسی میاد

 

روی یه توپ 130 میلیون قیمت میگذارد آخه پول تو کجا

 

حلال است خدا میگوید به اندازه به همه دادم و آنکس

 

که بیشتر دارد از راه حرام است

 

ای خدا از حق بگویم میمرم یا میکشننم میدانم

 

که حق در این دنیا مرگ است چون آدمیان فقط

 

سود و پیشرفت خود را می بینند و در لحظه مرگ یا

 

گرفتاری داد میزنند خدا کجای ای تو چقدر بخشنده ای

 

من اگه تو گفتم شرمنده ام حلالم کن بندیه بدتم

 

راه را گفتی و من گفتم کو گوش شنوا...............

 

 

+ نوشته شده در  93/04/22ساعت 21:46  توسط pouya mirzaii  | 

مطالب قدیمی‌تر